Dobre życie często kojarzy się z czymś odległym. Z nagrodą. Z momentem, w którym „wszystko się wreszcie ułoży”. Myślimy, że przyjdzie wtedy, gdy znikną problemy, gdy będziemy spokojniejsi, silniejsi, bardziej „ogarnięci”. Tymczasem psychologia od lat pokazuje coś zupełnie innego: dobre życie nie zaczyna się wtedy, gdy trudności znikają, ale wtedy, gdy uczymy się być ze sobą w tym, co jest.
Jedno z najdłużej prowadzonych badań nad jakością życia, Harvard Study of Adult Development, jasno pokazuje, że o naszym dobrostanie nie decydują pieniądze, status ani brak problemów. Największe znaczenie mają relacje, poczucie sensu oraz sposób, w jaki radzimy sobie z emocjami i stresem na przestrzeni lat.
W gabinecie często spotykam osoby, które z zewnątrz „mają wszystko”, a wewnętrznie czują się puste, zmęczone i samotne. Spotykam też takie, które żyją bardzo zwyczajnie, a mimo to potrafią doświadczać spokoju, wdzięczności i satysfakcji. Różnica rzadko tkwi w okolicznościach. Znacznie częściej w relacji… z samą sobą.
Sekret dobrego życia to nie sekret
Sekret dobrego życia naprawdę nie jest sekretem. To nie jest wiedza dostępna tylko dla specjalistów, ludzi „wykształconych” czy tych, którym w życiu było łatwiej. Dobre życie zaczyna się od rzeczy bardzo podstawowych: od poczucia bezpieczeństwa, zrozumienia własnych emocji i bycia w relacji – z innymi i z samą sobą.
W psychologii mówimy o regulacji emocji, poczuciu własnej wartości i potrzebie przynależności. W codziennym życiu, szczególnie na emigracji, mówimy często o zmęczeniu, samotności i tęsknocie za byciem „u siebie”. Wielu Polaków mieszkających za granicą przez lata radzi sobie samodzielnie, biorąc na siebie coraz więcej i odkładając swoje emocje „na później”. A emocje nie znikają. One czekają w ciele, w napięciu, w bezsenności, w ciągłym zmęczeniu.
Dobre życie to nie brak problemów. To umiejętność zatrzymania się, zauważenia siebie i pozwolenia sobie na wsparcie, kiedy jest trudno. Rozmowa z psychologiem, rozwój osobisty, terapia czy hipnoterapia mogą pomóc odzyskać równowagę, szczególnie wtedy, gdy żyjesz między dwoma światami: tym, z którego pochodzisz i tym, w którym jesteś teraz.
Dobre życie zaczyna się tam, gdzie zaczynasz traktować siebie z życzliwością.
Dobre życie to relacja, nie perfekcja
Psychologia jasno pokazuje, że człowiek nie jest stworzony do ciągłego napięcia i samotnego „radzenia sobie”. Nasz układ nerwowy potrzebuje bezpieczeństwa, zrozumienia i regulacji. Kiedy ciało przez długi czas pozostaje w stresie, umysł również traci elastyczność. Pojawia się zmęczenie, drażliwość, poczucie utknięcia.
Dlatego dobre życie nie polega na byciu cały czas szczęśliwym. Polega na tym, że:
✔️ potrafisz rozpoznać swoje emocje
✔️ wiesz, kiedy potrzebujesz odpoczynku
✔️ umiesz stawiać granice
✔️ nie jesteś w nieustannej walce z sobą.
Psychologia, hipnoterapia i praca z emocjami spotykają się w jednym punkcie: w regulacji układu nerwowego. Kiedy ciało czuje się bezpieczniej, umysł zaczyna się uspokajać. A wtedy pojawia się przestrzeń na zmianę, małą, ale prawdziwą.
Dobre życie to proces. Czasem bardzo cichy. Czasem niewidoczny dla innych. Ale możliwy na każdym etapie życia niezależnie od wieku, historii i tego, jak długo jesteś „w drodze”.
Jeśli czujesz, że chcesz żyć bardziej w zgodzie ze sobą, ta droga często zaczyna się od rozmowy. Czasem z kimś zaufanym. A czasem, po raz pierwszy, z samą sobą.
Beata 🤗